08. juli 2018
Social media een plek waar iedereen is zoals het lijkt. Waar alleen hele vreugdelijke dingen worden gedeeld of juist heel veel ellende. Een plek waar mensen zich anders voor doen als dat ze werkelijk zijn. Vandaag steeg mij de vraag op, hoe echt ben ik? Hoe echt ben jij? Van de week, in een drukke, warme week besefte ik mij ineens dat ik het type mens ben waarmee, wanneer je er na vraagt, het altijd goed gaat. Dit in de eerste plaats omdat ik vaak van mening ben dat het je geen r**t aan gaat...

29. mei 2018
Voor de mensen die mij kennen zal het geen verrassing zijn. Als klein meisje kliederde ik altijd alles al onder (ja, ook mijn slaapkamer muren, sorry ma!). Dat ik graag een potlood, kwast of krijt vast houdt is dus geen geheim. Ook is het inmiddels geen geheim meer dat ik ooit een wens had om hier meer mee te doen. En nu... Nu is het dan eindelijk zo ver! In het klein maar absoluut niet minder fijn. We gaan de lucht in! Wat houd dat dan precies in? Naast dat deze site al een poos gebruikt wordt...

16. april 2018
Het is inmiddels 12 dagen geleden dat ik geopereerd werd. De verveling begint toe te slaan, het begint me weer te kriebelen. Helaas kan en mag ik nog maar weinig... Even terug naar 3 April. Ik zat rustig op de bank moest om 13:00 beginnen op het werk een drukke week, een jubileum week. M'n telefoon gaat, een privénummer. Normaal neem ik die nooit op want meestal zijn het van die stomme enquête bureau's. In een vlaag van verstandsverbijstering neem ik de telefoon op. Het was geen enquête...

26. maart 2018
Lief stippel meisje van me, eerder als vandaag kon ik het nog niet. Ik kon er nog niet over schrijven want wat was het/ is het ontzettend moeilijk hier zo zonder jou. Lieve Raffie jij was alles waarvan ik als klein meisje droomde. Al jaren lang stond op elk te bedenken verlanglijstje een eigen hond, een eigen pup. Om behendigheid mee te doen, maar vooral om lief te hebben zoals ik dat van m'n moeder zag. Ik had geen gelukkiger kind kunnen zijn dan op de dag dat we bij een nestje gingen kijken....

19. februari 2018
Jaaaaa, da issie weer! Omdat er gewoon heel veel dingen, heel oké zijn! 👌 Zo is het bijvoorbeeld heel oké om: - Je sleutels te zoeken terwijl je ze vast hebt (althans dat maak ik mezelf dan wijs), - Je zonnebril te zoeken terwijl die boven op je hoofd staat, - Te denken dat het echt al heel erg donker is, voordat je erachter komt dat je, je zonnebril nog op hebt, - Al je goede voornemens vooruit te schuiven omdat "je er nog niet aan toe bent", - Telkens te denken, de volgende keer pak ik...

03. februari 2018
Lieve stippel, vrolijke vlekken vriend, ouwe kroelkont, je was een super moeder en een nog veel geweldigere huishond. Altijd stond je al kwispelend met je hele achterlijf te wachten tot we binnen stapte. Het maakte jou niet uit hoe lang ik m'n gezicht al niet meer had laten zien, je was altijd even blij als je me weer zag. Dat toonde je dan door me een grondige wasbeurt te geven, waar ik de slappe lach van kreeg (wat voor jou aanleiding was om nog fanatieker aan de slag te gaan). Jou maakte het...

18. oktober 2017
Gisteren avond betrapte ik me erop dat ik de autoradio weer belachelijk hard aan had staan. En dat is goed nieuws! Terwijl Elvis me toezong over z'n stijgende temperatuur die door z'n ziel brand (Burning Love), blèrde ik gezellig met hem mee terwijl ik m'n vingers blauw sloeg op m'n stuur waar ik toch echt even van overtuigd was, dat het een drumstel was. De meeste mensen kennen mij zo, zodra ik de je stad, dorp laat staan straat binnen kom rijden, hoor je me al. Wat overigs nog steeds handig...

04. mei 2017
4 mei 2017 de landelijke dag der herdenking, gevolgd door een dag van feest, van vreugde, van bevrijding. Mijn Bevrijdingsdag kwam dit jaar een dagje eerder… Zoals jullie hebben kunnen lezen werd ik afgelopen 11 april geopereerd aan m’n teen. 2 weken terug schreef ik over hoe het mij die dag was vergaan. Nu dus 2 weken verder werd ik vanmiddag tot grote opluchting verlost van de ijzeren pin in m’n teen. Eerst nog even terug. Terug naar de ongemakkelijkheid, terug naar het opgesloten in...

19. april 2017
“11 april wordt u om 7:15 in het ziekenhuis verwacht”. Zo luide het bericht op 5 april. Eindelijk, na lang onzekerheid kwam daar het verlossende bericht. Ik wordt geopereerd. Een kleine ingreep, gewoon routine procedure. Ja voor de chirurg misschien maar voor mij niet! Zo vroeg?! Die arts wist zeker nog niet van mijn ochtendhumeur en dan ook nog nuchter! Geen koffie? Och arme arts! Daar kwam ook nog een slapeloze nacht bij natuurlijk maar, in de veel te vroege ochtend wonnen de zenuwen het...

06. maart 2017
2016 ligt inmiddels alweer 2 maanden achter ons. 2016 een jaar van vreugde en verdriet, ook dit jaar lag het weer zo ontzettend dichtbij elkaar. De rollercoaster rijd ook in 2017 rustig verder. Om toch nog even een snelle terug blik te doen, 2016 was o.a. het jaar van: Het verliezen van mijn baan, Het overlijden van geliefde, De uitbreiding van ons gezin (Nee, jullie hebben geen baby’s gemist hoogstens een kitten), Het uitkijken naar het mooiste bescheiden feestje van het jaar (en van mijn...